BIP

Zespół Szkół Ogólnokształcących

Patronka

Maria Dąbrowska (1886-1965)

Jako jedyna z pięciorga dzieci Józefa Szumskiego, otrzymała staranne wykształcenie. Po zdaniu matury na prywatnej pensji w Warszawie Maria Szumska studiowała nauki przyrodnicze, filozofię oraz socjologię w Brukseli i w Lozannie. Pisarka była sympatyczka ruchu ludowego i spółdzielczego, a co się z tym wiąże w niepodległej Polsce pracowała w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.

W 1925 r. opublikowała swój pierwszy wybitny tom prozy zatytułowany Ludzie stamtąd. Wybór środowiska i bohaterów zdradzał epickie upodobania autorki, przypominał o pewnych trwałych zasadach ludzkiego szczęścia i ludzkiej tragedii i wynikającej z tych doświadczeń moralności. Bohater szuka sensu własnego życia w głębokim związku z konkretami życia codziennego, opierający na związku z najbliższym otoczeniem swój ład wewnętrzny.

Najpiękniejszą i najgłębszą realizacją literacką tego wzoru człowieczeństwa ukazuje czterotomowa powieść Noce i dnie, stanowiąca zarazem szczytowe osiągnięcie Marii Dąbrowskiej (w roku 1934 otrzymała nagrodę państwową). Kosztowało ją to osiem lat wytężonej pracy. Pomagał jej przyjaciel Stanisław Stempowski, prowadząc ewidencje postaci - a było ich około 250 (!) - aby nie doszło do jakichś pomyłek. Noce i dnie uznane zostały za ukoronowanie tradycji polskiego realizmu. Główni bohaterowie Bogumił i Barbara - wzorowani byli w dużej mierze na rodzicach Dąbrowskiej, a ich córka Agnieszka to autoportret pisarki z lat młodości.

Podczas okupacji hitlerowskiej przebywała w Warszawie. Po wojnie (już w roku 1956 r.) nabyła działkę w Komorowie przy ul. Słowackiego 7 (obecnie ul. Kraszewskiego). Od roku 1957 zaczęła spędzać tutaj lato, jednak chcąc uciec od zgiełku miasta postanowiła przenieść się do Komorowa na stałe. Mieszkańcy od razu polubili pisarkę otaczając ja szacunkiem i życzliwością. W tym samym roku (1957) otrzymała doktorat honoris causaUniwersytetu Warszawskiego.

Powróćmy jednak do domku w Komorowie, który stal się ulubionym miejscem Marii Dąbrowskiej. Lubiła tu spacerować, wraz ze swoją przyjaciółką i psem Dylem. Niestety 19 maja 1965 roku po długiej chorobie, pisarka zmarła. Henryk Kotoński w imieniu mieszkańców, w dowód sympatii założył Koło Przyjaciół Marii Dąbrowskiej, a szkołę w Komorowie nazwano jej imieniem. Imię Marii Dąbrowskiej nosi także główna ulica naszej miejscowości. Natomiast pisarka przekazała w spadku mieszkańcom bibliotekę, która działa po dziś dzień.

Jej twórczość była wyjątkowo różnorodna tematycznie, jednak zawsze związana z nowoczesnymi dziejami narodu: odzyskaniem niepodległości, problemami życia społecznego, psychologią i obyczajowością polską. Do najsłynniejszych utworów należą min. Uśmiech dzieciństwa (1923), Ludzie stamtąd (1926), Marcin Kozera (1927), Znaki życia (1938), Gwiazda zaranna (1955), Szkice o Konradzie (1959), a także wspomniane wcześniej Noce i dnie.

Fotografia Marii Dąbrowskiej pobrana ze strony: http://www.biblioteka-komorow.pl/index.php?page=zdjecia-pamiatkowe