BIP

Zespół Szkół Ogólnokształcących

Projekt filmowy - aktualności


 

Pierwsze miejsce w Wirtualnym Festiwalu Filmoteki Szkolnej

Sukces młodych filmowców

Dnia 2 marca odbył się Wirtualny Festiwal Filmoteki Szkolnej. Młodzież z całej Polski zasiadła przed monitorami komputerów, aby stoczyć ze sobą bezkrwawy bój na zagadnienia filmowe. Wirtualny Festiwal Filmoteki Szkolnej to wspólna okołofilmowa zabawa młodych internautów z całej Polski. Tego dnia zespoły uczniowskie zasiądą przed ekranami swoich komputerów, by rozwiązywać filmowe quizy, zagadki i zadania. Oprócz krótkich zadań, w których liczy się czas, na Festiwalu znajdą się też filmowe zadania na kreatywność.

Uczniowie z naszej szkoły, podopieczni fundacji „Okiem Kamery”: Wiktoria Ciechomska 6D, Zuzia Petyniak 1 CG, Ola Więch II CG, Oliver Rykała II CG, Kajetan Olędzki IIAG, Janek Romanowski I LO zajęli zaszczytne pierwsze miejsce w module dotyczącym wiedzy o języku filmu.

Gratulujemy sukcesu!

Katarzyna Wołek

 

Silna grupa podczas pracy
Zadanie - Komiks. W trzech zdjęciach opowiadamy scenę z dowolnego filmu A. Wajdy

Dzieje się! Projekt Filmowy Okiem Kamery

FG


 

KONKURS FILMOWY!

„ Kimkolwiek jesteś, bądź dobry”.

Abraham Lincoln

 UWAGA!!!  KONKURS FILMOWY!

Projekt Filmowy Okiem Kamery działający w Gimnazjum im. Marii Dąbrowskiej w Komorowie, Fundacja Ratujmy Życie,

portal www.followgames.pl ogłaszają Ogólnopolski Konkurs Filmowy Ratujmy Życie.

 

  • Konkurs przeznaczony jest dla uczniów szkół podstawowych- klas (1-6), gimnazjów i liceów.

  • Należy nakręcić film( technika dowolna) na temat różnych sposobów ratowania życia.

  • Długość filmu nie może przekraczać 3 minut.

  • Film można zrobić samodzielnie lub w grupach ( do 5 osób).

  • Filmy należy umieścić na stronie YouTube do 25 maja, a link przesłać na adres okiemkamery16|wp.pl| |okiemkamery16|wp.pl

  • W e-mailu zgłoszeniowymnależy podać swoje dane (imię i nazwisko, wiek, nazwa szkoły)

  • Najlepsze filmy zostaną zaprezentowane podczas Festiwalu Filmów Ratujmy Życie.

  • Na laureatów konkursu czekają atrakcyjne nagrody rzeczowe.

Fundacja Ratujmy życie           follow games            Projekt filmowy Komorów


 

Spotkanie z reżyserem

W sobotę 12 grudnia spotkaliśmy się z reżyserem Tomaszem Drozdowiczem w ramach warsztatów  "Sztuka realizacji filmu - od scenariusza do montażu". Dowiedzieliśmy się podstaw tworzenia obrazu w produkcji. Tłumaczył nam jak przedstawiać nasze pomysły za pomocą wielorakich perspektyw, wyjaśniał terminy związane z reżyserią i zapoznawał nas z regułami, które można świadomie łamać np. w celu osiągnięcia oryginalnego efektu. Obejrzeliśmy również kilka krótkich filmów prezentujących różne techniki nagrywania i montowania. Zajęcia były rozbudowane pod względem nowych zagadnień z zakresu realizacji scen i ujęć. To spotkanie niewątpliwie popchnęło nas w dobrym kierunku.

Piotrek Siwiński

Recenzja filmu „Cześć, Tereska”

Recenzja filmu „Cześć, Tereska”
Dramat psychologiczny Roberta Glińskiego odniósł sukces na festiwalu w Gdyni i w Karlovych Varach. Jest to jeden z najlepszych polskich filmów ostatnich lat.
Przedstawia życie Tereski, dziewczyny, mieszkającej w blokowisku z rodzicami i młodszą siostrą. Nastolatka uczęszcza do szkoły krawieckiej, gdzie widuje się z cynicznymi koleżankami na skraju wegetacji. Jedna z nich, Renata zaprzyjaźnia się z Tereską, i razem się włóczą po okolicy. Bohaterka zmanipulowana przez przyjaciół, zostaje wciągnięta wir przestępstw i agresji; nie ma wsparcia od rodziny, gdzie jej ojciec, alkoholik, robi ciągłe awantury w bloku, a matka, zachowująca status quo, w niewielkim tylko stopniu stara się pomóc córce. Na dodatek spotyka się z dorosłym dewiantem Edziem – „kumplem’ z dzieciństwa. Z każdej strony rozdzierana psychika dziewczynki, jest zalążkiem czynów przeciwnym naturze.

Film jest w czarno-białej stylistyce. Przy doświadczonej obsadzie występuje młodzież żywcem wyciągnięta z osiedla, co nadaje obrazowi cechy dokumentu.

Utwór Roberta Glińskiego ukazuje realia biednego blokowiska, w którym anonimowość sprzyja przemocy. Uświadamia nas również o biernym, pustym życiu bez perspektyw oraz zapoznaje nas ze skutkami chuligaństwa. Jak pisał William Szekspir- „Zły plon bezprawia, nowym się tylko bezprawiem poprawia.”

Piotrek Siwiński
 

Pierwsza Noc filmowa

Pierwsza Noc filmowa w Komorowie

To była niezwykła noc... Pierwsza Noc filmowa w gimnazjum w Komorowie zorganizowana przez uczestników projektu filmowego Okiem kamery oraz Radę Rodziców. Motywem przewodnim były „ Filmy z Oscarem w tle”, a więc dużo wzruszeń, trochę śmiechu i moc wrażeń za sprawą naprawdę dobrego kina. Ważnym aspektem spotkania była integracja wszystkich klas ( bo  jak wiadomo wspólne koczowanie na materacu umacnia więzi). Towarzyszyli nam rodzice, którzy zatroszczyli się o napoje, drobne ( zdrowe) przekąski i pizzę.

Chętnych uczniów do oglądania nocnych seansów przybywa, więc na pewno zorganizujemy kolejne!

Katarzyna Wołek

Sprawozdanie z „Nocy filmowej”

Sprawozdanie z „Nocy filmowej”

W nocy z piątku (27.11.2015) na sobotę (28.11.2015)  odbyła się pierwsza w historii naszej szkoły „Noc filmowa”, na którą mógł przyjść każdy zainteresowany.

Nasze spotkanie zaczęło się o godz. 19:00. Początkowo mieliśmy drobne problemy ze sprzętem, ale szybko sobie z nimi poradziliśmy,przenosząc się do innej sali. Po całkowitym „zadomowieniu się”, mogliśmy zaczynać.

Pierwszym filmem, który mieliśmy przyjemność obejrzeć był „Braveheart - Waleczne Serce”, wyreżyserowany przez Mela Gibsona, który sam zresztą zagrał również główną rolę. Dzieło to zdobyło wiele nagród, m. in. za wspaniałe zdjęcia. Tego wszystkiego  dowiedzieliśmy się ze wstępu, który przygotował Piotrek Siwiński. Seans wywarł na wszystkich rozmaite emocje jak strach, smutek, rozbawienie, wzruszenie…   Niestety (albo na szczęscie) w trakcie oglądania musieliśmy zrobić krótką przerwę na skonsumowanie pizzy, którą zorganizowała nam Rada Rodziców.

Następnie przeszliśmy do  filmu włoskiego reżysera Roberta Beginiego pt. „La vita e bella” - „Życie jest piękne”. Był to dramat z elementami komedii. Akcja w większości rozgrywała się na terenie obozu koncentracyjnego. To zestawienie bardzo nas zaskoczyło. Historia pokazywała, że w każdym momencie i sytuacji można cieszyć się życiem. Film był kontrowersyjny, jednak osobiście bardzo mi się podobał i uważam, że warto go obejrzeć.

Ostatnią produkcją, wyświetloną na projektorze, tej nocy był utwór Toma Hoopera pt. „Jak zostać królem”; nagrodzony czterema Oscarami ( w tym za najlepszy film). Opowiadał on o przełamywaniu własnych słabości i dążeniu do celu. Wzbudził w nas wiele śmiechu, a także wzruszenia. Myślę, że większość bardzo miło go wspomina i chętnie do niego wróci, gdy nadarzy się okazja.

Około godziny piątej nad ranem miłośnicy "Gwiezdnych wojen"uraczyli nas niezłą dawką fantastyki, ale niektórzy z nas ...zasnęli. Po małej drzemce musieliśmy wstać, gdyż o 7:30 musieliśmy opuścić budynek szkoły. Dlatego też zwinęliśmy materace, posprzątaliśmy po sobie i bardzo zmęczeni, ale też bardzo szczęśliwi, udaliśmy się do domów.

Uważam że „Noc filmowa” była niezwykle udana. Jednak nie byłoby to możliwe bez naszych cudownych opiekunów:
- Szanownego Pana dyrektora Wojciecha Bentyna,który zezwolił nam na szkolne nocowanie i oglądał z nami film, Pani Katarzyny Wołek- opiekunki filmowego projektu Okiem kamery oraz  Pań Edyty Pająk i Anny Górskiej-Zielińskiej, które także włączyły się w opiekę nad nami,
- sponsorów: członków „Rady Rodziców”
- i organizatorów: uczestników projektu filmowego „Okiem kamery”

Wszystkim wymienionym serdecznie dziękujemy i czekamy na więcej takich akcji.

Gosia Gębala kl 1 A

Od scenariusza do montażu- warsztaty filmowe w Gimnazjum w Komorowie

Dnia 14 listopada rozpoczął się cykl warsztatów filmowych organizowanych w ramach projektu Filmoteka Szkolna: Akcja!
Uczestniczyli w nim zarówno uczniowie z projektu „ Okiem kamery”, jak i inni chętni, interesujący się filmem . Pierwsza część prowadzona była przez panią Beatę Hyczko- absolwentkę Wydziału Scenopisarstwa  łódzkiej PWSTi F, scenarzystkę filmową i producentkę.
Młodzież z naszego gimnazjum miała możliwość zapoznania się z zasadami dobrze opowiedzianej fabuły filmowej. W części praktycznej uczniowie zapisywali własne pomysły na scenariusz, które w przyszłości zostaną przez nich zrealizowane.

Składam wielkie podziękowania Panu Piotrowi Żebreckiemu za inspirację i nieoszacowaną pomoc w organizacji warsztatów.

     Katarzyna Wołek

Od scenariusza do montażu- warsztaty filmowe w Gimnazjum w Komorowie
 

Spotkanie z aktorem Jankiem Kowalewskim

Dnia 26 października 2015, na dwóch godzinach lekcyjnych, odbyły się w naszym gimnazjum warsztaty filmowe, dla uczniów z projektu: Okiem kamery. Warsztaty organizowane były przez Fundację Instytut Innowacji.
Poprowadził je Janek Kowalewski – młody, bo 18- letni reżyser i aktor, który zagrał w filmie Jana Komasy "Miasto 44".
Na początku Janek przedstawił nam krótko swój dorobek artystyczny i podzielił się z doświadczeniami na planie filmowym, a potem opowiedział o samej pracy aktora oraz o reżyserii m.in. swojego pierwszego pełnometrażowego filmu.
Następnie zostaliśmy podzieleni na kilkuosobowe grupy. Każda z nich dostała oddzielny temat na krótką etiudę, którą potem mieliśmy zaimprowizować. Po przedstawieniu scenek, nagraliśmy filmik przedstawiający ludzi w klasie w różnych sytuacjach. Po zakończeniu części tej części zabraliśmy się za pisanie scenariusza. Janek udzielił nam kilku rad, jak to zrobić. Później przedstawiono zasady konkursu „Młodzi o Warszawie”, na który pisaliśmy własne scenariusze.
Wszystkim uczniom bardzo podobały się warsztaty. Mieliśmy możliwość poznania pracy aktora, a także spróbować swoich sił jako aktor i scenarzysta. Mamy nadzieję na więcej takich zajęć.

Gosia Pająk

Recenzja filmu „Dziewczynka w trampkach”

„Dziewczynka w trampkach” to film nakręcony przez Haifaa Al-Mansour i opowiada on o dziesięcioletniej Wadjdzie mieszkającej w Arabii Saudyjskiej. Nie lubi zakrywać głowy, chodzi w pomalowanych pisakiem trampkach oraz przyjaźni się z chłopcem Abdullachem. W krajach muzułmańskich takie zachowanie uznaje się za bezceremonialne i sprzeczne z religią. Jej relacje z mamą, która jest wzorowym przykładem posłuszeństwa mężczyźnie, są bardzo dobre i przeciwne do więzi z ojcem rzadko bywającym w domu. Wadjda pragnie od życia więcej niż przeciętna kobieta w jej otoczeniu i pomimo krzywych spojrzeń porządnych koleżanek, bawi się jak chłopcy którym wolno więcej. Największym marzeniem dziewczynki jest zdobycie roweru, na którym mogłaby się ścigać ze swoim przyjacielem. W tym celu, postanawia wziąć udział w konkursie recytacji Koranu, w którym główną nagrodą była wysoka suma pieniędzy. Nauczycielka Wadjdy patrząca z pogardą na cyniczne podejście podopiecznej do norm religijnych, wyznaje jej, że gdy była w jej wieku, zachowywała się podobnie. Dziewczynce wypowiedź wychowawczyni wydała się nieszczera, gdyż ta sama kobieta uprzednio surowo ukarała dwie niesubordynowane uczennice.
Reżyserka pokazuje sytuację w krajach islamu, a tym samym przykłada się do nieoficjalnej batalii prowadzonej w celu emancypacji muzułmańskich kobiet. Zastosowano również symbolikę w postaci planu filmowego zamkniętego na małych powierzchniach, który ma świadczyć o ciągłym stresie i braku swobody. Jako pierwszy pełnometrażowy film fabularny nakręcony w Arabii Saudyjskiej, zasługuje na miano utworu godnego polecenia.

Piotrek Siwiński 3GB

Recenzja filmu „Takiego pięknego syna urodziłam”

Krótkometrażowy film „Takiego pięknego syna urodziłam” to dzieło, które wstrząsnęło fundamentami kina dokumentalnego oraz było protoplastą reality-shows w Polsce, budził kontrowersje u krytyków. Utwór opowiada o rodzinie reżysera – Marcina Koszałki. Jest on celem nieskończonego monologu matki, zawiedzionej swoim synem. Praktycznie przez cały czas filmu obrzuca swoją „zepsutą latorośl” epitetami pokroju: skończony kretyn, miernota bez talentu czy wieczny student, bezpardonowo nagrywający życie rodzinne bez pomysłu. Ojciec ma ambiwalentny stosunek do sytuacji, niemniej jednak z obawą przed huraganem nerwicy, przyłącza się do monotonnej symfonii matki, besztającej syna w każdym calu. Obraz kręcony jest "z ręki", dzięki czemu, odczuwamy głębszą immersję. Ma to również pokazać widzowi, że wszystkie sceny są autentyczne, a nie fabularyzowane. W niespełna pół godziny reżyser ukazał piekło, jakie zgotowali mu rodzice, tym samym uświadamiając nas o skutkach niekontrolowanych, czy też niezrozumiałych emocji.

Film skłania do refleksji,że między ludźmi mogą zachodzić toksyczne relacje, oraz że należy dbać o nasze więzi rodzinne.

Reżyser- Marcin Koszałka stwierdził, że ten dokument stał się swoistą terapią dla niego i jego rodziców.

Piotr Siwiński kl. 3GB